Chcę wiedzieć więcej – poznaję świat

A my znów w „drodze”…  We wtorek 03.03.2020 r. odbyły się kolejne zajęcia z cyklu „Chcę wiedzieć więcej – poznaję świat”. W ciągu ostatnich miesięcy udało się nam „zwiedzić”  Australię, Turcję i USA. Tym razem jednak, była to zupełnie inna wyprawa.

Mama naszego Bartka, pani Milena Koda zabrała nas w podróż do zupełnie INNEGO ŚWIATA. Nie był to żaden inny wymiar, ani odległa galaktyka. Lecz świat, który chociaż inny, nieznany, albo po prostu niezauważany, jest wokół nas. To świat widziany (lub niestety NIE) i postrzegany zmysłami osób niepełnosprawnych.

Pani Milena Koda i pani Agnieszka Orzechowska – Kamińska są terapeutkami w Środowiskowym Domu Samopomocy w Nowej Wsi Ełckiej i dziś odwiedziły nas razem ze swoimi podopiecznymi: Anią, Magdą, Dominiką, Patrykiem i Jasiem. Każda z tych osób, choć zmaga się z jakąś chorobą lub niepełnosprawnością, to pełna jest optymizmu, radości i zaraźliwego uśmiechu. Ania pokazała nam jak bezpiecznie poruszać się po klasie, jak nalać wody do kubka albo sprawdzić, która jest godzina, gdy nic się nie widzi.  Te trudne czynności ułatwiają ludziom niewidomym sprytne gadżety: biała laska, urządzenie badające poziom wody w kubku i wibrujące, gdy kubek się napełnia lub zegarek, który po prostu „mówi”, zamiast wskazówkami pokazywać godzinę. Największe chyba wrażenie, wśród Ani gadżetów, zrobiła na nas brajlowska maszyna do pisania.

Patryk natomiast, zaimponował nam swoją nieziemską klawiaturą komputerową, która miała  duże klawisze w specjalnej obudowie. Umożliwiają one pracę na komputerze ludziom z niepełnosprawnością ruchową. Jak wiadomo … praca pracą, ale w gry też czasem trzeba pograć, a z taką klawiaturą, to pewnie wygrywa się za każdym razem. Dzięki Patrykowi, każdy z nas mógł też na chwilę zamienić się w kierowcę rajdowego i zrobić „rundkę” po klasie jego wózkiem. Całkiem sprawna maszyna! Między ławkami się „wyrabia” i w zakręty „ślizgiem” wchodzi.

Po takich zajęciach – wrażenia BEZCENNE! I jak to nasza Pani powiedziała … wykazaliśmy się wielką wrażliwością, taktem i odwagą w obcowaniu z osobami niepełnosprawnymi, czyniąc w ten sposób Naszą Szkołę otwartą dla każdego dziecka.  SZACUN I B!

Uczniowie klasy I b i wychowawczyni Monika Kuryś